Jak dobrać okleinę naturalną (fornir) do projektu?

Dobór okleiny naturalnej nigdy nie powinien być przypadkowy. Powinien wynikać z charakteru inwestycji, oczekiwanego efektu wizualnego oraz budżetu całego projektu. Inne kryteria techniczne obowiązują przy ogromnych realizacjach komercyjnych (hotelach i biurach), a zupełnie inne przy rzemieślniczej produkcji mebli na wymiar dla klienta indywidualnego.

Co warto uwzględnić przy wyborze forniru?

• Gatunek drewna i naturalną kolorystykę – dąb, orzech, a może jesion? Każde drzewo ma swoją unikalną paletę barw,
• Sposób cięcia i układ usłojenia – wolisz rysunek pasiasty (prosty), klasyczny flader, czy półflader? Ma to ogromny wpływ na finalny wygląd frontów,
• Powtarzalność partii materiału – kluczowa kwestia przy większych realizacjach (np. panele ścienne na korytarzach hotelowych), aby uniknąć skoków kolorystycznych,
• Klasę jakości okleiny (A–D) – o której więcej przeczytasz poniżej.

Klasy jakości okleiny naturalnej (A, B, C, D)

Klasyfikacja pozwala dopasować cenę i jakość forniru do jego faktycznego zastosowania:

• Klasa A: Powierzchnie wysoce reprezentacyjne (np. luksusowe fronty meblowe i stoły). Najwyższa selekcja, czysty rysunek, minimalne wady,
• Klasa B: Bardzo wysoka jakość, zachowująca piękny, naturalny charakter drewna, dopuszczająca drobne, naturalne cechy,
• Klasa C: Wyraźna naturalność (idealna do stylu rustykalnego lub loftowego). Dopuszczalne są małe sęki i lekkie różnice kolorystyczne,
• Klasa D: Przeznaczona głównie na elementy techniczne, niewidoczne „lewe strony” i tzw. przeciwprężność płyt meblowych.

Właściwy dobór klasy forniru oraz odpowiedni sposób selekcji liści pozwala nam perfekcyjnie kontrolować jakość wizualną, budżet oraz powtarzalność usłojenia w całym Twoim projekcie.